1. ضخامت آبکاری بست های رزوه ای
صرف نظر از اینکه در فرآیند آبکاری بست های رزوه ای از آبکاری بشکه یا آبکاری قفسه ای استفاده می شود، ضخامت پوشش به دست آمده توسط هر بست در دسته ای از محصولات متفاوت است و توزیع پوشش روی همان بست نیز ناهموار است. از.
به عنوان مثال، ضخامت پوشش در بالای نخ ضخیم تر از ضخامت قطر وسط و پایین دندان است و ضخامت پوشش در دو انتهای دندانه.پیچو پیچ و مهره ضخیمتر از وسط است و با افزایش نسبت طول به قطر بیشتر میشود. همین امر در مورد آجیل نیز صادق است. به دلیل اثر محافظ در هنگام آبکاری مهره، ضخامت لایه آبکاری روی رزوه داخلی بسیار نازک است. فقط اولین دندانه های دکمه ای در دو انتها ضخیم تر از روکش قسمت میانی است که معادل ضخامت سطح آچار شش ضلعی است. ضخامت
2. نحوه توصیف ضخامت آبکاری دسته ای از بست های رزوه ای
با توجه به توزیع غیریکنواخت ضخامت آبکاری اتصال دهنده های رزوه ای، چهار تعریف ضخامت آبکاری در استاندارد ذکر شده است که عبارتند از: ضخامت آبکاری اسمی، ضخامت متوسط دسته ای، ضخامت موضعی و ضخامت آبکاری موثر. "ضخامت پوشش اسمی" به ضخامت پوشش اسمی اتصال دهنده های رزوه ای اشاره دارد و نمی تواند ضخامت پوشش واقعی را نشان دهد. ضخامت پوشش واقعی اتصال دهنده های رزوه ای با "ضخامت پوشش موثر" توصیف می شود. "ضخامت پوشش موثر" شامل دو جنبه است: "ضخامت متوسط دسته ای" و "ضخامت موضعی".
ضخامت آبکاری اتصال دهنده های رزوه ای را نمی توان با ضخامت آبکاری یک قطعه نشان داد. صرف نظر از بست های رزوه ای که توسط آبکاری قفسه ای یا بشکه ای پردازش می شوند، هر قسمت در همان دسته از قطعات نمی تواند به ضخامت آبکاری یکسانی دست یابد، اما ضخامت تغییر منوط به توزیع عادی است. ما فرض می کنیم که ضخامت پوشش به طور مساوی روی سطح دسته قطعات توزیع شده است تا میانگین ضخامت پوشش محاسبه شود. این منجر به مفهوم "ضخامت متوسط دسته ای" می شود که می تواند برای توصیف کل دسته استفاده شود. ضخامت پوشش بست های رزوه ای دسته ای.
"ضخامت متوسط دسته ای" در جدول استاندارد 1 به عنوان یک محدوده بیان شده است. حداقل ضخامت متوسط دسته ای شرط لازم برای اطمینان از ضد خوردگی اتصال دهنده های رزوه ای است، در حالی که حداکثر ضخامت متوسط دسته ای برای اطمینان از رزوه پذیری بست های رزوه ای پس از آبکاری است.
"ضخامت موضعی" در واقع به حداقل ضخامت موضعی در استاندارد اشاره دارد و حداقل ضخامت محلی حداقل مقدار مشخص شده ضخامت پوششی را که بست رزوه ای باید بر روی سطح آزمایش محلی مشخص شده به دست آورد را توصیف می کند. دادههای تأیید شده توسط آزمایش نشان میدهد که مقادیر ضخامت پوشش محلی اندازهگیری شده روی سطوح آزمایش محلی مشخص شده پیچها، سر پیچها و سطوح آچار پیچها، پیچها و مهرهها همگی بیشتر از مقادیر ضخامت متوسط دستهای آنهاست که معمولاً مقادیر ضخامت متوسط دسته ای مقدار الزامات را برآورده می کند و حداقل ضخامت محلی نیز الزامات را برآورده می کند. نتایج آزمایش همچنین تأیید کرد که رابطه عددی «ضخامت پوشش اسمی»، «ضخامت متوسط دستهای» و «ضخامت موضعی» صحیح است که مبنای نظری برای تشخیص و پذیرش ضخامت آبکاری اتصالدهندههای رزوهدار را تشکیل میدهد.
