اتصال دهنده های فولادی ضد زنگ همچنین از فلز ساخته شده اند و چهار راه اصلی برای جلوگیری از خوردگی فلز وجود دارد که عبارتند از ماهیت خود ماده، محیطی که در آن استفاده می شود، رابط بین ماده و محیط، و طراحی سازه های فلزی بهبود یافته. .
تصویر
اگر از یک آلیاژ کامل مقاوم در برابر خوردگی برای تولید فولاد ضد زنگ استفاده شوداتصال دهنده ها, مگر اینکه نیاز خاصی وجود داشته باشد، از نظر اقتصادی عملی نیست و یا ظاهر بست کاملاً جدا از عناصر محیطی است که باعث خوردگی می شود. ممکن است کار نکند، ممکن است بسیار دشوار باشد. بهبود طراحی سازه فلزی می تواند تأثیر شرایط خاص را تحت شرایط خاص بهبود بخشد، اما طراحی اکثر بست های فولادی ضد زنگ را نمی توان به طور کامل اصلاح کرد و اثر نگهداری آن دائمی نیست، بنابراین این روش اساساً نمی تواند مشکل را حل کند تا زمانی که بر روی رابط ضد خوردگی است، یعنی درمان ضد خوردگی سطح در حال حاضر پرکاربردترین روش است.
درمان ضد خوردگی سطح اتصال دهنده های فولادی ضد زنگ به استفاده از روش های مختلف برای اعمال یک لایه محافظ بر روی سطح فلز اشاره دارد. برای دستیابی به هدف اجتناب از خوردگی یا کاهش آن.
لایه محافظ اتصال دهنده های فولادی ضد زنگ باید شرایط زیر را برآورده کند:
1. مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر سایش، سختی بالا،
2. ساختار محکم، دست نخورده و منافذ کوچک است.
3. جدا شدن از فلز پایه قوی و چسبندگی خوب است.
4. یکنواخت پهن کنید و ضخامت مشخصی داشته باشید.
لایه محافظ معمولا به دو نوع پوشش فلزی و پوشش غیر فلزی تقسیم می شود. پوشش فلزی به استفاده از یک فلز یا آلیاژ با مقاومت در برابر خوردگی قوی برای تشکیل یک لایه محافظ بر روی سطح فلز که به راحتی خورده می شود، اطلاق می شود. به این پوشش روکش نیز می گویند. روشها و انواع بسیار زیادی برای تولید پوششهای فلزی وجود دارد که رایجترین آنها آبکاری الکتریکی و پس از آن آبکاری غوطهوری فلز مذاب (آبکاری گرم) و عملیات شیمیایی سطح است. پوشش غیر فلزی به استفاده از مواد پلیمری آلی مانند رنگ و مواد معدنی مانند سرامیک برای تشکیل یک لایه محافظ بر روی سطح تجهیزات یا قطعات فلزی اشاره دارد. لایه محافظ می تواند فلز پایه را به طور کامل از محیط زیست جدا کرده و از خوردگی تماس فلز پایه جلوگیری کند. خوردگی در محیط قطعات استاندارد فولاد ضد زنگ تشکیل می شود.
